Ken je dat gevoel, dat iedereen altijd iets van je nodig heeft? Mama, ik kan mijn sportbroek niet vinden! Schat, hebben we nog pesto? Ik weet zeker dat dit voor veel moeders herkenbaar is. Vóór mijn long COVID leken die vragen eindeloos. Maar nu... gebeurt er iets bijzonders.
Sinds ik vanwege mijn ziekte verplicht na 5 kwartier een kwartier volledig prikkelloos moet liggen, heeft zich een klein wonder voltrokken. Het is niet alleen een medische noodzaak geworden, maar ook een onverwacht cadeau.
Een kwartier écht helemaal uit
Geen licht. Geen geluid. Geen kinderen die vragen stellen. Geen partner die wil weten waar iets is. Gewoon: stilte. Totale stilte. In het begin was het wennen, dat geef ik eerlijk toe. Na 5 minuten dwalen mijn gedachten nog steeds af naar de wasmachine die piept of de boodschappen die nog gedaan moeten worden. Maar na een tijdje voel ik het. Mijn hoofd schakelt langzaam uit. En als ik me eindelijk volledig ontspannen voel, duurt het meestal nog maar twee minuutjes voordat mijn timer afgaat. Die laatste twee minuten? Hemels.
Het klinkt misschien gek, maar ik gun die kwartiertjes rust iedereen. Niet alleen mensen die ziek zijn, maar ook mensen die gewoon altijd aan staan. Een kwartiertje even helemaal niks. Geen schermen, geen prikkels, geen to-do’s. Gewoon zijn. Het doet wonderen.
Zelfstandig probleemoplossers in huis
Wat misschien nog wel mooier is: mijn gezin heeft ontdekt dat ze verrassend veel zelf kunnen.
- Een sportbroek kwijt? Ze vinden hem ineens zelf.
- Geen handdoek na het douchen? Er blijkt ook iemand anders in huis bereid te helpen.
- Hebben we nog pesto? Dat antwoord kan blijkbaar ook gewoon even wachten.
Die vragen die vroeger zo dringend leken, blijken in werkelijkheid bijna nooit écht spoed te hebben. En ik? Ik voel me niet langer de huishoudelijke vraagbaak, maar een moeder die haar rustmomenten verdient.
Ook voor jou, ziek of niet
Wat ik weet? Dat ik, als ik ooit beter ben, die kwartiertjes rust ga blijven nemen. Niet 10 keer per dag zoals nu, maar misschien wel 1 of 2 keer. Bijvoorbeeld vlak voor het koken. Ik zie het al helemaal voor me: even alles uitzetten, tot mezelf komen, en daarna met frisse energie aan de slag.
En weet je wat? Dit is niet alleen iets voor moeders. Stel je voor dat je dit ook op je werk zou doen. Twee of drie keer per dag, even helemaal weg van het scherm, de collega’s en de constante stroom van e-mails. Wat zou een mens daarvan opladen!
Een simpele gewoonte met grote impact
Ik dacht altijd dat ‘rust nemen’ hetzelfde was als op de bank hangen. Maar nee, dit is iets heel anders. Die volledige prikkelloze rust gaat dieper. Het is alsof je even opnieuw wordt opgeladen.
Dus, of je nu een drukke moeder bent, een werknemer met een volle agenda, of iemand die zichzelf gewoon wat meer rust gunt: probeer het eens. Een kwartier. Helemaal stil. Helemaal prikkelloos. Het zou zomaar een levensveranderende gewoonte kunnen worden.
Wat denk jij? Is zo’n kwartiertje iets voor jou?
Ik heb ze ook 4x per dag. Nu nog nodig, maar ik hoop inderdaad ook straks “gewoon voor het fijne”.
BeantwoordenVerwijderenJa! Niet altijd zin in 😇, maar het helpt wel. 4x20 minuutjes voor mij helpt mij de dag door 😉.
BeantwoordenVerwijderen